ก่อนวันจันทร์

posted on 15 Jul 2013 00:40 by alicednonny directory Fiction
สวัสดีคืนค่ำก่อนวันจันทร์
อีกหนึ่งวันผ่านไปให้โหยหา
กำลังเริ่มสัปดาห์ใหม่อีกครา
เพียงหลับตารอบหน้าก็เปลี่ยนวัน
 
กี่สัปดาห์ผ่านไปล้วนเหนื่อยล้า
เจ็ดวันหน้าคงเหนื่อยยากสำหรับฉัน
ทุกสัปดาห์ผ่านไปคล้ายคล้ายกัน
เรื่องของมันคือไม่ง่ายหากเปลี่ยนแปลง
 
ตัวฉันเองที่เหนื่อยล้าโดนทำร้าย
ความวุ่นวายอับจนไม่เห็นแสง
ในทุกวันใจฉันนั้นอ่อนแรง
ทุกปัญหาทิ่มแทงตรงหัวใจ
 
ธรรมดาของชีวิตนั้นยุ่งยาก
ความลำบากบาดหมางไม่สดใส
ความเป็นจริงชีวิตต้องก้าวไป
เหนื่อยแค่ไหนชีวิตก็ยังมี
 
อีกหนึ่งคืนกำลังจะผ่านไป
ขอหัวใจได้พักผ่อนได้หลีกหนี
ล้างความเหนื่อยความล้าไปเสียที
ให้พรุ่งนี้ได้มีแรงเดินต่อไป
 
ชีวิตฉันก็ไม่มีอะไรมาก
ความลำบากเป็นสิ่งแสนสดใส
ความสุขอยู่ข้างข้างไม่ห่างไกล
เหล่านี้ไงผองเพื่อนที่แสนดี
 
 
 
ขอแค่มีพวกเธอ ให้ฉันเจออะไรฉันก็ไม่กลัว ^______^
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อลิซ
15 07 2013

RETWEET;

posted on 10 Jul 2013 02:16 by alicednonny directory Fiction
 
 
 
 
 
เมื่อฉันแอบรักใครสักคนหนึ่ง
ฉันคิดถึง ถึงเขาขนาดไหน
อยากจะลองเปิดเผยความในใจ
จะให้พูดไปก็คงไม่กล้า
 
ฉันจึงเก็บเอาไว้ในทุกความรู้สึก
เก็บทุกความคิดนึกที่คอยห่วงหา
รวบรวมถ้อยคำจากจินตนา
เขียนออกมาตั้งใจไว้ให้เธอ
 
 
 
เพลงเพลงนี้ฉันเขียนเผื่อไว้
ว่าวันใดฉันจะกล้าไปพบกับเธอ
เขียนเอาไว้ เผื่อวันใดที่เราไม่เจอ
รักมั่นเสมอแค่เธอที่ฉันตั้งใจ
 
หากเมื่อไหร่ที่เธอได้ยินเพลงนี้
โปรดรับรู้ว่ามีคนหนึ่งอยู่ไกลแสนไกล
ที่ตั้งใจส่งความรักไป
เผื่อวันใดเธอเข้าใจส่งรักกลับมา
 
 
 
หากวันใดเธอแอบรักใครสักคนหนึ่ง
หยิบเพลงซึ้งๆ คิดถึงและเป็นห่วงหา
ส่งเพลงนี้ให้ฟังเมื่อถึงเวลา
แล้วบอกเขาว่า เธอรักเขามากเพียงใด
 
ถึงคนสุดท้ายที่ฟังเพลงนี้
ให้คุณมีความรักที่สุขสดใส
หากยินดีให้ส่งเพลงรักต่อไป
ขอให้ใครที่คุณรักนั้นมอบรักกลับมา
 
 
 
 
     แหะๆ ไม่ได้เจอกันนานนับเดือนเลย
และแล้วอลิซก็กลับมาแล้ว คิดถึงทุกท่านมากๆเลย 
 
 
10/07/2013
อลิซ
 
หาเพื่อนคุย twitter ใครยินดิทักทายเราได้ @alicednonny เลย:D
 
 
ไม่รู้ว่าคุณเคยมีความรู้สึกเหมือนฉันบ้างไหม
 
 
 
ความรู้สึกที่ว่าอยากหลับตาลงทั้งสองข้าง
แล้วก็ลืมตาขึ้นมาพร้อมๆกัน
 
ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลย
 
แล้วทำไมฉันถึงอยากทำมันพร้อมๆกันน่ะเหรอ
 
ก็ไม่มีเหตุผลอะไรมาก
อาจจะฟังดูไร้สาระ
 
ที่ฉันอยากหลับตาลงทั้งสองข้างก็เพราะฉันไม่อยากมองเห็นอะไร
ฉันไม่อยากรับรู้อะไรทั้งสิ้น
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริง หรือเรื่องโกหก
ฉันไม่อยากเจ็บปวด ฉันไม่อยากทุกข์ทน
 
แต่ในขณะนั้น ฉันก็อยากลืมตาขึ้นมาด้วย
เพื่ออะไรน่ะเหรอ
 
เพื่อที่ฉันจะได้ดู
ดูว่าคนรอบข้างเขาทำอะไร เขาไปทางไหน
ฉันไม่อยากถูกทอดทิ้ง
 
 
มันเป็นอะัไรที่เห็นแก่ตัวมาก
กับการที่ฉันอยากจะหลับตา ไม่มอง ไม่รับรู้ ไม่เจ็บปวด
แต่ในขณะเดียวกันนั้น ฉันเองก็ยังไม่อยากถูกตัดขาดจากคนอื่น
ไม่อยากถูกทิ้งให้นั่งหลับตาอยู่เฉยๆอย่างนั้น
 
มันเป็นไปไม่ได้ที่ใครสักคนจะลืมตาและหลับตาไปพร้อมๆกัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะไม่รับรู้ ที่ฉันจะปล่อยวางทุกๆสิ่ง
ในขณะที่ฉันยังกังวล ยังเป็นห่วงสิ่งนั้นสิ่งนี้
ยังคงหวาดกลัวที่จะเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอยู่ทุกวี่วัน
 
 
 
ฉันนึกชื่นชมพระพุทธเจ้ามาก
ถ้าหากท่านมีตัวตนจริงๆ หรือเรื่องเล่าเกี่ยวกับท่านได้เกิดขึ้นจริงๆ
สำหรับคนคนหนึ่งที่สามารถตัดขาดจากความกังวล ความว้าวุ่น ตัดขาดจากเรื่องทางโลกทั้งหลาย
ตัดขาดจากกิเลสไปได้ตลอดกาล
 
สำหรับตัวฉันเองแล้ว ความรู้สึกที่ไม่หยุดนิ่้งนี้ไม่สามารถหยุดลงได้เลยแม้แต่ชั่วโมงเดียว
 
 
 
 
สุขสันต์วันวิสาขบูชาครับ  :)
 
 
 
 
อลิซ